Lieve familie van Joachim,

Wat een schokkend bericht, dat Joachim is overleden. Ik hoor het pas net.
Alle liefs en warmte voor jullie. Mijn gedachten gaan naar jullie uit. Wat een verdriet en wat een verlies.

Lieve groet,

Hester Melzer-Anschutz en familie

Haiku voor Jo

Dolksteek! Zwarte Sneeuw…
Scheppend zijn. Gesmolten pijn.
Jouw liefde ontkiemt.

Beste Immanuel, Bastiaan en familie,

Wat een schok. Wat een verdriet.
Ook al is het lang geleden: de herinneringen aan Berka zijn voor het leven. Ben geschokt.
Alle kracht en liefde gewenst in deze inktzwarte tijd.
We branden een kaars en in gedachten bij jullie allemaal.

Liefs,

Joachim

Je bent weg.
Nooit meer gaan we samen naar
Voorlinden,
sidderen we niet meer bij
Kiefer of Brancusi;
jouw raspend zachte stem
nooit meer.
Nooit meer
jouw hoofd licht achterover
bij een volle lach,
nooit meer.

Je bent nooit weg geweest.
Je verschuilt je in dit schrijven
en in de stroom van dit gesprek;
in de schittering van het licht
wanneer je door de bladeren gluurt;
de schreeuw van de kraai,
het schuiven van de wolken,
de schittering van het licht.

Je bent niet weg.
Ik hoor je stem,
ik zie je verschijnen
als je uit de camper stapt
recht in mijn droom.
Je bent in Birk
Art, Yoko, Mori,
je ouders, je broers,
je werk, je ontwerp
en natuurlijk, in Bowie,
this way or no way
you know. I’ll be free,
just like that bluebird
now ain’t that just like me.

Ook namens Isabelle, Quinten en Sybren,